Το σπίτι του ταξιδιώτη
2001 Καλλιπολίτη Λυδία _ Τσάμης Αλέξανδρος
Επιβλέπουσα: Βάνα Τεντοκάλη
Το «σπίτι του ταξιδιώτη» ερευνά τις αρχιτεκτονικές
δυνατότητες των κενών, υπολειμματικών χώρων του αστικού ιστού της Αθήνας, οι
οποίοι έχουν καταληφθεί από τα πηγάδια εξαερισμού του αττικού μετρό. Οι
συγκεκριμένοι χώροι αποτελούν «μόνιμες εκκρεμότητες»-ασυνέχειες για τα
οικοδομικά τετράγωνα. Η πρόταση αποτελείται από ένα ανοικτό, ενιαίο σύστημα
επιπέδων το οποίο αρχικά οργανώνει τη συνεύρεση των διαφορετικών επιπέδων της
πόλης και παράλληλα παρέχει θέσεις-υποδοχές όπου είναι δυνατόν να τοποθετηθούν
οι μονάδες. Οι μονάδες αυτές είναι αντιπροσωπευτικές ενός «δωματίου», το οποίο
αποσπάται από τον στατικό ιστό της πόλης και ταξιδεύει ανάμεσα σε συγκεκριμένους
προορισμούς οι οποίοι λειτουργούν ως «υποδοχές». Το σύστημα της «υποδοχής»
μετασχηματίζεται ανάλογα με τις ιδιότητες του κάθε οικοπέδου νοηματοδοτείται
από το σημείο επέμβασης τόσο σε επίπεδο σχεδιασμού, όσο και σε επίπεδο
νοήματος. Ο χώρος που προκύπτει είναι άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο
«κατειλημμένος», ανταποκρινόμενος αφενός στην ιδιότητα του κενού που είναι
«ημιτελές» και αφετέρου στην ανάγκη του δημόσιου χώρου να μετασχηματίζεται. «Το
σπίτι του ταξιδιώτη» ενώ κατακερματίζεται σε διάφορα σημεία της πόλης
συνίσταται ενιαίο, εφόσον όλοι οι χώροι προσαρτώνται επάνω στο υπάρχον δίκτυο
του μετρό. Σε επίπεδο πόλης, εξαιτίας της ανταλλαγής μονάδων, οι προορισμοί
αντιδρούν τόσο μεταφορικά όσο και κυριολεκτικά σαν «συγκοινωνούντα δοχεία»,
αντικατοπτρίζοντας του νόμους της αστικής προσφοράς και ζήτησης.
Kallipoliti L.,
Tsamis A.
Traveler’s home,
2001
Supervisor: Vana
Tentokali, Consultant: P. Tzonos
The traveler’s home investigates the
architectural potential of the voids, the residual spaces in the urban thread
of Athens, which are occupied by exits and air ducts of the Attic Subway, These
spaces constitute “permanent pendencies” discontinuations of building blocks.
The proposal for every one of them is composed of an open level system, which
at first organizes the meeting of different city levels and also provides
positions-plugs in which movable units can be plugged in. These units are like
a “room: that is detached from the urban thread of the city and travels from
one destination to another that acts like a socket. The socket system is
transformed based on the characteristics of every area-site and is given a
meaning from the point of intervention, design-wise and concept-wise. The
derived space is either more or less ”occupied” following the incomplete nature
of the void and the need of public space for transformation. The “traveler’s
home” remains a unified entity while broken into pieces across the city because
of its affixion to the subway network. On urban terms, due to the exchange of
units, the destinations act both metaphorically and literally as communicating
vessels portraying the laws of urban supply and demand.
|
