Συλλογική κατοικία και κοινόχρηστοι χώροι δημουργίας, ψυχαγωγίας και εκπαίδευσης σε παλιό οινοποιείο της Πάτρας
1997 Μπάρλας Κ
Επιβλέπουσα:
Βάνα Τεντοκάλη
Ο στόχος της διπλωματικής εργασίας είναι διπλός: τόσο να
επανενταχθεί ένα οινοποιείο χτισμένο στα μέσα του αιώνα στα Β.Δ. της Πάτρας με
νέες καθημερινές χρήσεις, οι οποίες θα δώσουν μια ώθηση και δυναμική, στη ζωή
της πόλης, όσο και να εισχωρήσει η ίδια η πόλη σ’ αυτό.
Σύμφωνα με το πνεύμα της πρότασης, το παλιό
αντιμετωπίζεται κριτικά και όχι σαν αυθεντία που κυριαρχεί. Ανάλογα με την
περίσταση υπερέχει είτε το παλιό, είτε το καινούργιο με συνέπεια να
δημιουργείται ένας δυναμικός διάλογος που καταλήγει σε «παιχνίδι». Μέσα στο
παιχνίδι υπεισέρχονται λέξεις-κλειδιά, όπως αναγνωσιμότητα, μετατόπιση,
διείσδυση, διάλυση, εισχώρηση, ίχνος, πλέγμα, που ξεκλειδώνουν τις σχέσεις του
παλιού-καινούργιου, κενού-πλήρους, μέσα-έξω. Με τρόπο διακεκριμένο και
αναγνωρίσιμο, αναδεικνύεται και αξιοποιείται:
Πρώτον, το «παλιό», ή πιο σωστά, «αυτό που υπήρχε»,
επειδή διατηρούνται:
1.
Οι δυο
υπάρχοντες άξονες. Οι άξονες αυτοί αναδεικνύονται ταυτοχρόνως σε άξονες τόσο
κίνησης όσο και ενοποίησης.
2.
Η δομή των γύρω
οικοδομικών τετραγώνων που βασίζεται στο σχήμα Π. Η δομή του χώρου που
προκύπτει με την επέμβαση του καινούργιου στο παλιό αναπαράγει το σχήμα Π μέσα
από δύο σχηματισμούς που περικλείουν τον παλιό πυρήνα, ενώ προστίθεται ένας
τρίτος, ο οποίος δημιουργεί το δρόμο των κατοικιών.
Δεύτερον, το «καινούργιο», επειδή εισάγονται νέα
στοιχεία, «διαφορετικά» από τα «παλιά»:
1.
Οι ημικυκλικές
σφήνες. Περιλαμβάνουν τους κύριους χώρους στις κοινόχρηστες λειτουργίες.
2.
Ο κυκλικός
περιμετρικός δρόμος. Ορίζεται από το κύριο συγκρότημα και τα γύρω στοιχεία και
επισημαίνει τον κύριο ρόλο και την πολιτισμική σημασία του για την περιοχή.
Συλλογική κατοικία
Η συγκεκριμένη συλλογική κατοικία που προτείνεται είναι η
εξέλιξη της κοινοβιακής κατοικίας. Είναι ισοδύναμη με της «κλασική» κατοικία με
τη μόνη διαφορά ότι διαθέτει κάποιους επιπλέον κοινόχρηστους χώρους.
Απευθύνεται δε σε όλες τις μορφές οικογένειας, παραδοσιακές ή μη (πυρηνικές,
μονογονικές) αλλά και μόνων ατόμων, χωρίς ιδιαίτερους περιορισμούς και
προσδιορισμούς. Οι κάτοικοι με την ανάλογη συνεργασία και αλληλεγγύη μπορούν να
αντιμετωπίζουν τα διάφορα καθημερινά προβλήματα με μεγαλύτερη ευκολία.
Παρέχονται με αυτόν τον τρόπο προϋποθέσεις για την καλύτερη επικοινωνία μεταξύ
τους και τη δημιουργία «καταστάσεων».
|
