a_generation_in_void

Πλοήγηση στο κενό: χαρτογραφώντας τη διαφορά 2005 Ντόβρος Β _ Στείρου Ε Επιβλέπουσα: Βάνα Τεντοκάλη Σε πολλές από τις πόλεις των νησιών του Αιγαίου εντοπίζεται συχνά ένα «μεταιχμιακό κενό» μεταξύ του ιστορικού τους πυρήνα και της νεότερης επέκτασής τους.  Ο χώρος αυτός δεν έχει καθορισμένο χαρακτήρα.  Αντιθέτως φέρει δομικά χαρακτηριστικά τόσο της παλιάς όσο και της νεώτερης δομής της πόλης.  Γι’ αυτό και επιχειρήθηκε ο εξής πειραματισμός: Επιλέχθηκαν δύο νησιωτικές πόλεις, Χίος και η Χαλκίδα, οι οποίες εμφανίζουν χωρικά και ιστορικά χαρακτηριστικά, τόσο κοινά όσο και διαφορετικά.  Ο κοινός ιστορικός πυρήνας των δύο πόλεων είναι το επιθαλάσσιο φρούριο, σύμβολο της νησιωτικής φεουδαρχίας που εγκαθίδρυσαν οι θαλάσσιες αυτοκρατορίες της Μεσογείου στο Αιγαίο από τον 12ό έως και τον 17ο αιώνα.  Τα φρούρια σχημάτιζαν ένα δυναμικά μεταβαλλόμενο δίκτυο εμπορικών σταθμών. μέσα στο οποίο οι ταξιδιώτες και τα εμπορεύματα πλοηγούνταν με τη βοήθεια ναυτικών χαρτών.  Στη Χίο το φρούριο παραμένει επιβλητικό στο όριο του αστικού ιστού με τη θάλασσα, ενώ στην Χαλκίδα απουσιάζει, συνεχίζοντας παρ’ όλ’ αυτά να οριοθετεί τον ιστορικό πυρήνα της πόλης μέσω των ιχνών του. Το κοινό ιστορικό πλαίσιο των δύο τόπων τροφοδότησε την σχεδιαστική προσπάθεια με την έννοια της πλοήγησης. Για την πλοήγηση όμως απαιτείται ένας χάρτης. Το αποτέλεσμα της δυναμικής διαδικασίας είναι επομένως ένας «διαγραμματικός χάρτης». Στον χάρτη αυτόν θα κωδικοποιηθεί η ιδιαίτερη πληροφορία κάθε πεδίου, όπως τα σημεία ενδιαφέροντος και οι εναλλακτικές διαδρομές που μπορεί κάποιος να ακολουθήσει μέσα στο αστικό κενό. Το αστικό μεταιχμιακό κενό διαμορφώνεται τελικά σε έναν χώρο πλοήγησης στην χωρική μνήμη της πόλης, με απώτερο σκοπό την επανακατάκτηση του ιστορικών τεκμηρίων της από τους σημερινούς της κατοίκους. Η πραγμάτευσή του αστικού μεταιχμιακού κενού σε κάθε τόπο δεν έγινε με την δημιουργία ενός  χωρικού μοντέλου που ακολούθως θα εφαρμοστεί σε κάθε τόπο. Ο νέος χώρος προέκυψε από  την κατασκευή μιας δυναμικής διαδικασίας και την ενεργοποίηση της από τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε τόπου. Η πραγμάτευση αυτού του μεταιχμιακού κενού έχει στόχο την ενεργοποίηση της ιστορικής μνήμης και την οριστική επανασύνδεση της νεώτερης πόλης με τον ιστορικό της πυρήνα. Η σχέση, λοιπόν, ανάμεσα στα δυο παραδείγματα δημιουργεί την διαδικασία κατασκευής του χάρτη. Η διαφορά ενεργοποιεί την διαδικασία και παράγει το τελικό «διάγραμμα-χάρτη». Η αποκωδικοποίηση της πληροφορίας που φέρει το διάγραμμα γίνεται με την λεπτομερή επεξεργασία και μετατροπή του σε ένα αναδιπλούμενο έδαφος με κλίσεις, πλατώματα, εξάρσεις και όρια. Το πέρασμα από τον δυνητικό χάρτη στο πραγματικό έδαφος-χάρτη γίνεται με την εφαρμογή ενός αστικού συντακτικού που περιλαμβάνει την στάση, την κίνηση και ενδεχόμενα συμβάντα. Ntovros V., Steirou Eir.   Mapping the difference, The intelligent urban void, 2005 Supervisor: Vana Tentokali The islands of the urban tissue. In most of the contemporary Greek islands survives a fortress that encloses the old town. The position of the fortress and its relationship with the contemporary city transforms the old town into an “island” of historical memory and social negligence.   The fortress. The fortress is the symbol of the western feudalism in the islands of the Aegean Sea, which was imposed by sea powers as Genoa and Venice from the 12th to the 17th century. The fortresses were composing a temporally changing network of trade stations within which people and merchandise used to navigate, with the aid of nautical cartography. The urban void. In-between the historical “island” and the modern expansion of the city, an urban void exists. Considered nowadays as a leftover, this void is an undetermined urban space. It is consisted of structural traits from both the old and the modern structure of the city. Being heterodetermined, it does not have a completed structure on its own. The revitalization of the urban void through its enrichment with historical content and its restructure into an active data interface. One question, two case studies. How could this urban void be reactivated? An experimentation has been attempted: Two sites in two different cities have been chosen, instead of solely one. These two different cities are Chios in the island of Chios and Halkida in the island of Evia. Both sites have plenty particular traits in common. METHODOLOGY Navigation. The common historical background of both places nourished the project with the concept of navigation. As we all know a nautical map is indispensable for successful navigation. This map is called “Portolan”. Digitally composed process The urban void in both cases was not planned through the creation of a model, but through the generation of a dynamic process and its activation by the different conditions of each site. The common background, thus, generates the process. The process. The in between space is considered as a small segment of a broader virtual environment of creative interaction between different sites and historical eras. With the aid of animation software an open ended temporal process is created with unpredictably emerging results. It describes the relationship of the urban void in Chios and Halkida, through the historical condition of the feudalism in the islands of the Aegean. Encoding the data. The data that nourishes the process stems from the contemporary situation of each place. Particular information from each site is coded, such as the points of interest or the different paths one can take into the urban void. The process stops with the initiative of the designer when a result-“diagram” emerges that incorporates all the data and mobilizes for further in situ spatial elaboration. Decoding the data. The decoding of the map occurs through the detailed elaboration and conversion of the diagram into a folded ground. The conversion from the actual map to the real ground takes place with the application of an urban syntax that incorporates movement, stops and happenings. CONCLUSIONS Ground as interface. The ground besides being a structural element becomes also an actual map. Without having any high-tech infrastructure or digital application it incorporates information and time into its morphology. Through the experience and perception of space it manages to transmit the hidden data. Navigation into memory. The in-between urban void is ultimately becoming a space where one navigates into the spatial memory of the city. The ultimate purpose of the project is the re-conquest of its historical parts from its contemporary citizens and the final fusion of the old into the modern.